درمان با اکسیژن هایپربار(اکسیژن پرفشار) یکی از روش‌های جدید، غیرتهاجمی و سودمند برای برخی بیماری‌ها است که بعضاً صعب‌العلاج و یا حتی لاعلاج هستند که البته این روش درمانی به تأیید اف دی ای آمریکا هم رسیده است.

در این روش درمانی بیمار وارد اتاقک‌هایی از جنس فولاد و یا آلیاژ پلکسی‌گلاس شده و به‌وسیله کپسول‌هایی که با کمپرسور پرقدرت پر می‌شوند هوای فشرده با سرعت و حجم تحت کنترل وارد اتاقک می‌شود و به‌تدریج فشار داخل اتاقک افزایش می‌یابد تا به فشار مورد نظر به‌عنوان مثال فشار معادل ١٤ متر زیر آب یا (١/٤ )اتمسفر برسد.

سپس از طریق ماسک و یا هود که مانند کلاه، سر و صورت را می‌پوشاند گاز اکسیژن که در کپسول‌هایی ذخیره شده برای تنفس وارد سیستم تنفسی بیمار می‌شود. با توجه به بالا بودن فشار، به‌راحتی اکسیژن از طریق آلوئول‌ها(بخش‌های انتهایی ریه) وارد سیستم گردش خون شده و در پلاسما حل می‌شود و به بافت‌هایی با کمبود اکسیژن نظیر بافت‌های عفونی و یا نکروزه رسیده و ضمن کنترل عفونت فرآیند ترمیم بافت را تسریع و تسهیل می‌کند.

معمولاً به‌فاصله هر بیست دقیقه تنفس اکسیژن ٥ دقیقه تنفس هوا برنامه‌ریزی می‌شود تا بیمار دچار علائم مسمومیت با اکسیژن نشود. جلسات درمانی بین ٤٥ تا ٩٠ دقیقه به طول می‌انجامد.

تا پیش از دهه ۱۹۶۰میلادی کاربردهای اتاق‌های فشار عملیاتی محدود به تست و درمان بیماری‌های غواصی بود اما از آن به بعد اندیکاسیون‌های(کاربردهای) پزشکی جدیدی برای آن شناخته شد از جمله درمان عفونت‌های هوازی و بی‌هوازی مقاوم به درمان از جمله استئومیلیت(التهاب استخوان) مقاوم به درمان و درمان آبسه‌های ناحیه پوستریور فوسا مغز، سوختگی‌های شدید، درمان زخم پای دیابتیک و جلوگیری از قطع پا، درمان عوارض لیزر مانند سوختگی پس از لیزرتراپی که در کشور ما شایع شده و در تروماها و آسیب‌های ورزشی جهت ترمیم سریع و بازتوانی ورزشکاران و بازگشت به میادین ورزشی در زمانی بسیار کوتاه، درمان آسیب‌های ناشی از گلوله و جراحت‌های جنگی، مسمومیت با منوکسیدکربن که هر سال در فصل زمستان سبب مرگ خاموش هموطنان می‌شود.

از کاربردهای مهم دیگر اکسیژن هایپربار افزایش پنج برابری تأثیر رادیوتراپی در کانسرهای اکسیژن سنسیتیو (سرطان‌های حساس به اکسیژن) است بشرطی که پیش و در جریان رادیوتراپی درمان با اکسیژن هایپربار تداوم یابد.

تحقیقات جدید در محیط آزمایشگاهی و مطالعات حیوانی حاکی از تأثیر اکسیژن هایپربار بر روی مهار رشد و پیشرفت سلول‌های سرطانی در گلیومای مغزی و سرطان پستان است.

اختلال عملکرد دیاستولیک قلب، تنیتوس (وزوزگوش) و رتینا پیگمنتوزا چشم، مالتیپل اسکلروزیس یا ام اس از دیگر بیماری‌هایی است که به‌وسیله اکسیژن هایپربار بهبود می‌یابند.

مکانیزم عمل اکسیژن هایپربار بطور خلاصه افزایش چند برابری اکسیژن بافتی از مسیری متفاوت با انتقال به‌وسیله هموگلوبین و از طریق حل شدن اکسیژن در پلاسمای خون که براحتی به بافت‌های فقیر از اکسیژن با مکانیزم افزایش تون انقباض عضلات جدار عروق، افزایش فشار اکسیژن بافتی، افزایش فعالیت سیستم ایمنی سلولی و ماکروفاژها و افزایش فعالیت فیبروبلاست‌ها که به کنترل و مهار عفونت و افزایش پروسه ترمیم بافتی و جلوگیری از خفگی و نکروز بافت صدمه‌دیده منجر خواهد شد.

سابقه استفاده از این روش درمانی(پزشکی هایپربار) در جهان به دهه١٩٦٠ باز می‌گردد که در این زمان درمان بیماری‌های غیرغواصی به‌وسیله اتاق‌های فشار آغاز و روز به روز بر کاربردهای آن افزوده شده بطوری‌که در ایالات متحده همه بیمارستان‌هایی که در آن عمل جراحی توراکس و قلب باز انجام می‌شود برای درمان اورژانس آمبولی هوا دارای حداقل یک دستگاه اتاق فشار پزشکی هستند.

بیش از ٦٠ درصد موارد ارجاع به اتاق‌های فشار پزشکی در ایالات متحده امریکا به‌علت آمبولی ناشی از اعمال جراحی توراکس و قلب باز و سایر اعمال جراحی است. در چین هم بیش از 4000 دستگاه هایپربار برای درمان بیماران فعال هستند و این روش درمانی عادی شده است.

در آلمان هم مراکز هایپربار در شهرهای مختلف بیماران را درمان می‌کنند که از جمله آن‌ها می‌توان به مرکز هایپربار «هایدلبرگ» و مرکز هایپربار «کارلسروهه» اشاره کرد.